Laden van de huidige pagina...

Logo

Rouwruimte

de Heer Wilmer Delaere

Photo 484533
Woonachtig te Lichtervelde (8810)
Geboren te Lichtervelde (8810) op zondag 22 oktober 1939
Overleden te Torhout (8820) op zaterdag 7 april 2018 op 78 jarige leeftijd

Herdenkingsruimte « rouwbetuiging » 

Deze rouwbeklagruimte werd aangemaakt de maandag 9 april 2018.

In memoriam

Deze « rouwbetuigingsruimte » is gewijd aan de herinnering van de Heer Wilmer Delaere. Iedereen kan er vertoeven, een visitekaartje of een rouwbetuiging neerleggen. Gebruik de links hierboven om de betuigingen van medeleven te raadplegen of om er zelf één te maken. 
Aarzel niet om deze site kenbaar te maken aan uw kennissen. Diegene die ver weg wonen of niet de mogelijkheid hebben zelf de ceremonie bij te wonen, hebben hier een eenvoudige mogelijkheid om hun sympathie te betuigen aan de getroffen familie 
Bedankt op voorhand 

5 berichten (4 privé)
Rouwbetuigingen

Wilmer,

Het was halverwege maart, de zestiende om precies te zijn. En net zoals elke maand probeerde ik ook dié vrijdag in de voormiddag bij jou langs te gaan. Gewoon omdat ik wist dat ik je daarmee een plezier kon doen, omdat je dan de rest van de dag geen rekening meer moest houden met mijn komst.
Aan de vooravond van een nochtans winters weekend was het nog een redelijk mooie lentedag en in je tuin was Luc bezig met het meest noodzakelijke snoeiwerk te doen. En zijn vrouw, die had net boodschappen voor jou gedaan. Een allicht wekelijkse routine van haar die je op je gemak stelde.
Je was dus content en dat was duidelijk aan je te zien toen ik de keuken binnenkwam. ‘Ah, ‘t is ‘n dokteur die doar is’ , zei je en net als altijd becommentarieerde je aansluitend het weer. Maar vermits het dus goed was vormde zelfs dat geen reden tot geklaag..
Zoals bij elk bezoek vroeg ik hoe het met je ging, mat ik je bloeddruk, luisterde ik eens naar de longen en schreef ik de pillen voor volgens de instructies van verpleegster Marleen. En net zoals bij elk bezoek zei je dat het goed was, leek je geïnteresseerd in de resultaten van het onderzoek, vroeg je hoe het onze kat verging en strompelde je recht vanuit je luie stoel op zoek naar wat kleingeld voor me. Steeds hetzelfde scenario, nu niet anders dan anders.

Hoe verwonderd ben ik nu dus niet om nog geen maand later te vernemen dat je er niet meer bent. Eerst via een nietszeggend mailtje vanuit het ziekenhuis waar je een goeie week geleden was opgenomen. Dan via het telefoontje dat ik deed met de specialist die je daar had behandeld.
Totaal ontredderd was je thuis gevonden geweest en na een paar onderzoeken al was het verdict ongenadig. Een totaal uitgezaaide kanker, absoluut ongeneesbaar. Een palliatieve bestraling zou misschien nog wat soelaas brengen..

Maar neen dus, je kwam niet meer terug naar de Kasteelstraat. Daar waar je al strelend in je baard zo graag naar de televisieprogramma’s van alledag keek, daar waar een paar foto’s en een verlaten kattenmand herinnerden aan de twee poezen die je met zoveel liefde had verzorgd, daar waar je samen met je zus Hilda naar buiten had gekeken en je beklag had kunnen doen over hoe nat, hoe koud of hoe warm het wel was, maar daar ook waar je het ondanks alles allicht nog een hele poos langer had willen uitzingen.

Het ga je goed Wilmer en bedankt om je gekend te mogen hebben...

Je huisarts.

wouter beele- 10/04/2018